این روزها...

سلام دوستان نازنینم. خوب و خوش هستید؟ خوش میگذره؟ امیدوارم همینطور باشه

دنیای وبلاگ که بطور خیلی عجیبی سوت و کور شده. شوق نوشتن رو از آدم میگیره

آقایی همچنان در سفر بسر میبره و بنده چند روزیه که تنها هستم (لطفا همه یکبار بگید

آخییی) باران هم علاوه بر کارهای خودش و اداره ی امور خونه یکجورایی در غیابش

منشی ایشون هم هست. از دلتنگی هم که چیزی نگم بهتره .

دیروز دوست جان طی یک تصمیم یهویی تماس گرفت و گفت میخواد بیاد اینجا. منم هوس

پیتزا کرده بودم و شروع به آماده کردنش کردم. برای اولین بار سیبزمینی هم بشکل خیلی

نازک (چیپس) کمی سزخ کردم و روی پیتزا ریختم(توصیه میکنم بهمراه پنیر زیاد امتحان کنید)

دوست جان که اول مدعی بود زیاد گشنه نیست می خواست سهم من رو هم بخوره ( ای

شکمو) خواستم بزنم روی دستش ولی دلم نیومد. فقط یک سوم از سهم خودم رو هم بهش

دادم . بععععله

این روزها بی حوصله م . فکر میکنم بدلیل نبود همسرجان باشه. گرچه دائما با هم در

تماس هستیم ولی حضورش سراسر انرژی و شوقه . دوست جان سعی میکنه به هر

بهانه ای که شده نذاره تنها باشم.احساس میکنم بخاطر قلب لوسم نگران میشه وقتی

تنها هستم

امروز قسمت دوم مناظره انتخاباتی نامزد های ریاست جمهوری ایران عزیزمون رو دیدم .

با دقت کامل به کلمه کلمه ی حرف هاشون گوش کردم. اوووووف جز تاسف چیزی برای

گفتن ندارم

برم ملحفه ی تخت رو عوض کنم که برنامه کوزت بودن امروزم رو تموم کرده باشم

شما هم الهی شب خوشی داشته باشید و در پناه خدا باشید

دوستتون دارم هوااااارتا

---

پاورقی:
نگران فردات نباش
خدا زودتر از تو اونجاست...