کمی حرف های گفتنی ...

سلام به شما نازنینان

خوبید؟ خوشید؟ روزگار بر وفق مراده؟ امیدوارم همینطور باشه

عرض کنم یک عدد باران هستم که مدتیه تو مرخصی استعلاجی بسر میبره. از هفته ی

آینده اگر خدا بخواد دوباره میرم سر کار. آقایی هم دو سه روزی تو خونه با من بود و سعی

کرد احساس تنهایی نکنم( دستت درد نکنه مهربون). در ضمن میگه کار رو بکل بذار کنار

ولی هنوز زوده که ناتوان و از کار افتاده بشم

دوست جان حسابی مشغوله کارهای ازدواحه ولی مرتب تماس میگیره و حالم رو میپرسه

و گزارش کار میده خوشبخت بشن الهی

یک سلامی هم عرض کنم خدمت دوستان عزیزی که بطور خاموش درِ این خونه حقیر رو باز

میکنن و میخونن و برمیگردن. مرسی که بیادم هستین

تو این چند روز به خیلی از دوستان سر زدم و حتی کامنت های دوستان دیگه رو هم خوندم

چیزی که بهش فکر میکردم اینه که رک گویی خوبه ولی بنظر من اون هم حد و مرزی داره.

گاهی رک بیان کردن حرف ها در حدیه که میتونه خدای نکرده دل کسی رو بشکنه

تا حالا تعداد زیادی کامنت خصوصی داشتم در مورد اینکه پس کی میخوام مامان بشم ؟

قربون اون مهربونی هاتون بشم. میدونم از روی لطف این سوال رو میپرسید ولی با این

اوضاعی که قلب من داره مگه میشه مامان بشم؟ مامان شدن مساوی با نبودن منه

بقول شاملوی بزرگ هرگز از مرگ نهراسیده ام ....ولی بچه بدون مادر نــــــــــــــــه

دیروز بطور اتفاقی و یهویی دارای یک تبلت زیبا شدم و بسی ذوق مرگ شدم. ندید بدید

هم هستم . بععععله

برم روی سالاد الویه خوشمزه و لذیذم (سمیرا گلی بهت گفتم که حسود هم هستم)

رو خوشکل کنم که دوست جان کم کم میرسه و حتما گشنه س

شما هم مواظب خودتون و خوبی هاتون باشید و یادتون باشه دوستتون دارم هواااااتا

---

پاورقی:
هر جا دیدی دری برویت بازشد
بدان و بی شک
دعای مادرت بدرقه راهت بوده...

مادرم سلام